Zasady pracy z dzieckiem z dysleksją
Jeżeli trudności w pisaniu i czytaniu u dziecka wynikają ze stwierdzonej przez specjalistów dysleksji lub zagrożenia nią, ma ono szczególne potrzeby edukacyjne. Oznacza to konieczność dostosowania wymagań odnośnie pisania i czytania do tych potrzeb, poprzez:
1. Kompensację zaburzeń poprzez zmianę metod nauki czytania i pisania.
Zmiana metody uczenia obu umiejętności na zgodną z potrzebami dziecka, na przykład zastosowanie metody sylabowej lub symultaniczno-sekwencyjnej wymaga:
- Wskazania i zastosowania odpowiednich podręczników i ćwiczeń umożliwiających taką naukę.
- Zapewnienia dziecku odpowiedniej do indywidualnych potrzeb ilości czasu na opanowanie czytania i pisania.
- Kompensowania trudności wynikających ze
słabego opanowania czytania
i pisania dziecka, aby mogło odpowiednio do swojego potencjału intelektualnego nabywać wiedzę i umiejętności szkolne ze wszystkich przedmiotów, a więc:- dostosowania tekstów, którymi posługuje się dziecko do jego aktualnych umiejętności,
- rozwijanie umiejętności samodzielnej pracy z tekstem,
- głośnego odczytywania treści poleceń i zadań,
- podczas sprawdzania wiadomości zastąpienia pisemnej formy wypowiedzi ustną,
- zapewnienia dostępu do „książki mówionej”,
- rozdzielenie oceny treści wypowiedzi od strony ortograficznej
2. Korekcję zaburzonych funkcji poznawczych poprzez:
- Zastosowanie ćwiczeń korekcyjno-kompensacyjnych. Im wcześniej podejmie się środki zaradcze tym większa będzie ich skuteczność!
Prawie każde dziecko z dysleksją doświadcza porażki już na wczesnym etapie nauczania, kiedy mimo entuzjazmu związanego z pójściem do szkoły, podejmowanych prób i dobrych chęci, nie potrafi opanować szkolnych umiejętności. Nie pozostaje to bez wpływu na jego rozwój emocjonalny, poczucie własnej wartości obraz siebie w roli ucznia, które często są zaniżone, a dziecko stosuje mechanizmy obronne jak unikanie, wycofanie lub deprecjonowanie wartości uczenia się i szkoły.
Dlatego niezależnie od wieku należy uwzględniać wynikające z dysleksji potrzeby jak:
- Zrozumienia ze strony dorosłych – rodziców i nauczycieli, zamiast obwiniania za niepowodzenia i stawianie wymagań niemożliwych do spełnienia.
- Rzeczowego wyjaśnienia przyczyn niepowodzeń.
- Wskazania efektywnych sposobów poradzenia sobie z nimi i stanowczego dopilnowania ich realizacji.
- Przestrzegania poprawności wykonania zaleconych przez specjalistów zadań.
- Systematycznej pomocy w wykonywaniu koniecznych ćwiczeń, tam gdzie to niezbędne.
- Rozwijania samodzielności i odpowiedzialności za własną naukę.
- Motywowania do wzmożonego wysiłku poprzez koncentrację na sukcesach nawet najdrobniejszych, docenianie wysiłku dziecka, zrozumienie jego trudności i zniechęcenia.
- Cierpliwości dorosłych i rozwijania tej cechy u dziecka.
- Wyjaśnienia rówieśnikom przyczyn trudności i uczenia się w inny niż wszyscy sposób.
- Wskazywanie pozytywnych cech dziecka jak wytrwałość, dzielność, cierpliwość, pracowitość, wiedza, zainteresowania oraz stwarzanie warunków dla ujawniania tych mocnych stron dziecka w klasie.
Powrót




